Voetbal is uiteindelijk een spel. Twee elftallen, een bal, een veld en negentig minuten. Op zichzelf is daar niets mis mee. Het probleem ontstaat pas wanneer een spel groter wordt gemaakt dan het werkelijk is. In de mantiq zeggen de geleerden:

الحكم على الشيء فرع عن تصوره

Het oordeel over iets volgt uit een juiste voorstelling ervan.

Voordat wij dus ons gedrag rondom een wedstrijd beoordelen, moeten wij eerst begrijpen wat die wedstrijd werkelijk is.

Is het dīn? Nee.

Is het een daad van aanbidding? Nee.

Is het iets waarvoor je zonden mag begaan, eigendommen mag vernielen, mensen mag uitschelden of je broeder mag haten? Nee.

Dan blijft slechts één juiste voorstelling over: het is een spel. En wanneer een mens zijn akhlāq verliest omwille van een spel, dan heeft hij de werkelijkheid uit het oog verloren. Sterker nog, Allah beschrijft niet alleen voetbal als iets onbeduidends, maar zelfs de héle wereld met haar macht, rijkdom, status en onderlinge rivaliteit als spel en vermaak:

﴿ اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِينَةٌ وَتَفَاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِي الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ ۖ كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُونُ حُطَامًا ۖ وَفِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَمَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانٌ ۚ وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ ﴾

“Weet dat het wereldse leven slechts spel, vermaak, versiering, onderlinge wedijver en rivaliteit in rijkdom en kinderen is… En het wereldse leven is niets anders dan een bedrieglijk genot.”
(Sūrah al Ḥadīd, 57:20)

Denk daar eens over na. Als Allah de gehele dunya, met al haar koninkrijken, economieën, beroemdheden, macht en geschiedenis, samenvat als spel en vermaak, hoe groot kan een voetbalwedstrijd dan werkelijk zijn?

De tragedie is daarom niet dat mensen een spel spelen. De tragedie is dat een spel zó groot wordt in hun hart, dat zij ervoor bereid zijn Allah ongehoorzaam te zijn.

Ustaadh Karim Abu Uways